بوم گردی ها در جنگ پناه مردم شدند ولی اکنون در آستانه ورشکستگی اند قطع اینترنت ابزار تبلیغ کسب وکار ما را گرفت
سفرگو: رئیس جامعه انجمن های حرفه ای اقامت گاه های بوم گردی ایران، می گوید بوم گردی ها در ایام جنگ پناه مردم شدند ولی حال با قطع اینترنت، افت سفر و نبود حمایت دولتی در آستانه تعطیلی و ورشکستگی اند.
مظاهر گودرزی: رئیس انجمن بوم گردی ایران از روزهایی می گوید که جنگ، مسیر سفرهای نوروزی را قطع کرد و مردم ناچار شدند از شهرها به روستاها پناه ببرند؛ روزهایی که محل اقامت های بوم گردی بی درنگ درهای شان را گشودند و به پایگاه امن مردم بدل شدند. یاور عبیری توضیح می دهد که حدود ۶۰ درصد ظرفیت این محل اقامت ها در آن روزها اشغال شد و نزدیک به ۴۰ درصد آن به صورت رایگان در اختیار مردم قرار گرفت، اقدامی که او آنرا «جلوه ای باردیگر از میهمان نوازی ایرانی» می داند.
اما حالا، با فروکش کردن تنش ها، کنشگران این حوزه در شرایطی دشوارتر از روزهای جنگ قرار گرفته اند؛ قطع اینترنت، محدودیت در تبلیغات، کاهش سفر، تورم و نبود حمایت دولتی سبب شده خیلی از بوم گردی ها در آستانه تعطیلی قرار بگیرند. عبیری هشدار می دهد: «اگر امروز به این مراکز توجه نشود، هم کسب وکار آنها از بین می رود و هم قسمتی از فرهنگ و هویت محلی کشور.»
در جنگ بوم گردی ها به مردم پناه دادند
و در رابطه با محل اقامت های بوم گردی بعد از جنگ می گوید: «ایام نوروز به طور معمول فصل پیک سفر برای محل اقامت های بوم گردی است و کنشگران این حوزه خودرا برای این ایام آماده می کنند، اما امسال با وقوع جنگ شرایط کاملا تغییر نمود. مردم ناچار شدند از شهرها بیرون بروند و بسمت روستاها بروند و دراین میان، محل اقامت های بوم گردی نقش برجسته ی ایفا کردند آن ها در های خانه های خودرا به روی مردم باز کردند و عملا تبدیل به پایگاه امن برای اسکان آنها شدند. حدود ۶۰ درصد ظرفیت محل اقامت های بوم گردی در آن زمان اشغال شد و از این میزان نزدیک به ۴۰ درصد بصورت رایگان به مردم اسکان داده شد.»
عبیری تاکید می کند محل اقامت های بوم گردی در آن شرایط عملا به عنوان نوعی پدافند غیرعامل عمل کردند، وقتی مردم بسمت روستاها رفتند این بوم گردی ها بودند که به آنها پناه دادند، اما متاسفانه همکاران ما در آن دوره عملا درآمدی نداشتند و حالا بعد از پایان جنگ در وضعیت خیلی مشکل و بحرانی قرار گرفته اند.
ضربه قطع اینترنت به بوم گردی ها
ین فعال حوزه گردشگری در رابطه با اهمیت نقش اینترنت و برخی پلت فرم ها در بوم گردی می گوید: «بسیاری از بوم گردی ها در نقاط دورافتاده کشور قرار دارند و فعالیتهای روزانه خودرا بوسیله اینستاگرام منتشر می کردند و به این شکل خودرا به هموطنان داخل و حتی خارج از کشور معرفی می کردند. در حقیقت این محل اقامت ها بوسیله فضای مجازی و اینستاگرام تبلیغات خودرا انجام می دادند و مشتری جذب می کردند، ولی اکنون یکی از مهم ترین لطمه هایی که با آن مواجه گشته اند، محدودیت اینترنت و دسترسی نداشتن به این ابزار است.»
به گفته عبیری برخی پلت فرم ها ابزار ساده و رایگان برای تبلیغ کسب وکار بوم گردی ها بودند، اما حال کنشگران این حوزه در مناطق دورافتاده عملا نمی دانند چطور باید کسب وکار خودرا معرفی کنند. او تاکید می کند که از دست رفتن این ابزارهای تبلیغاتی، لطمه جدی به فعالیت بوم گردی ها وارد کرده است.
کاهش شدید سفر بعد از جنگ
بیری در ادامه می گوید: «اکنون که از شرایط جنگی عبور کرده ایم سفرها عملا شکل نمی گیرد و گردشگری بسمت محل اقامت ها و مراکز اقامتی خیلی کاسته شده است. کنشگران بوم گردی حال هم ابزار تبلیغات خودرا از دست داده اند و هم با کاهش شدید توریست مواجه اند. تورم و شرایط اقتصادی نیز بر سفر مردم تاثیر گذاشته و در شرایطی که مردم بیشتر به فکر تأمین نیازهای روزمره و خوراک خود هستند، سفر در اولویت قرار نمی گیرد. اگر به این وضعیت توجه نشود، خیلی از بوم گردی ها کم کم ورشکست خواهند شد و صاحبان آنها ناچار می شوند کسب وکار خودرا جمع کنند. درحالی که بوم گردی ها فقط مراکز اقامتی نیستند، بلکه مراکز فرهنگی نیز محسوب می شوند. هر بوم گردی در حقیقت احیاکننده فرهنگ، سنت ها و آداب و رسوم همان منطقه است و این فرهنگ ها را به گردشگران معرفی و ترویج می کند. اگر هر کدام از این بوم گردی ها تعطیل شود، در حقیقت قسمتی از فرهنگ آن منطقه هم بشکل خاموش تعطیل می شود؛ چون این محل اقامت ها ترویج دهنده خرده فرهنگ های محلی هستند.»
تعطیلی بوم گردی ها دور از انتظار نیست
و ادامه می دهد: «آمار دقیق و رسمی از تعطیلی بوم گردی ها وجود ندارد، اما خیلی از کنشگران این حوزه اعلام می کنند که به علت نبود درآمد ناچارند به فکر شغل دیگری باشند. خیلی از این افراد از سال قبل عملا درآمدی نداشته اند و با این حال قسط، وام و هزینه های زندگی دارند. بدین سبب طبیعی است که برای تأمین زندگی بسمت شغل های دیگر بروند، جایگزین کردن این افراد خیلی دشوار است، چونکه خیلی از آنها تحصیل کرده هایی بودند که به روستاها رفتند و به آبادانی روستاها کمک کردند. یکی از موفقیتهای مهم بوم گردی ها ایجاد مهاجرت معکوس و ممانعت از مهاجرت روستاییان به شهرها بوده است، وقتی یک محل اقامت بوم گردی در روستا فعال می شود، یک زنجیره اقتصادی شکل می گیرد؛ صنایع دستی منطقه به فروش می رسد، محصولات کشاورزی عرضه می شود و مشاغل محلی رونق می گیرد، اما در چنین شرایطی ادامه فعالیت بوم گردی ها نیازمند حمایت جدی دولت می باشد و اگر چنین حمایتی انجام نشود، خیلی از آنها تعطیل خواهند شد و بسمت کسب وکارهای دیگر می روند.»
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب