باورم نمی شد زنده بمانم و ثبت جهانی الموت را ببینم چوبک به تنهایی الموت را ثبت جهانی نکرد
به گزارش سفرگو، حمیده چوبک، سرپرست پرونده ثبت جهانی قلعه های الموت، با تاکید بر این که «تازه کارمان شروع شده است»، از تلاش 25 ساله یک گروه بزرگ برای ثبت جهانی این اثر و مسئولیت سنگین ایران در حفظ آن برای نسل های آینده سخن گفت.
مظاهر گودرزی: هنوز از کره جنوبی برنگشته عازم الموت می شود، جایی که ۲۵ سال در آن کاوش کرد، می گوید «تازه کارمان آغاز شده است، قلعه ثبت جهانی شده و برای حفظ کردن این اثر باید پاسخگوی جهان باشیم.»؛ تصاویر شادمانی حمیده چوبک در کره جوبی، جایی که چهل و هشتمین اجلاس کمیته میراث فرهنگی یونسکو انجام شد دست به دست در ایران چرخید، لحظه ای که اعلام گردید مجموعه قلعه های الموت ثبت جهانی شدند او انگار خوشحال ترین فرد روی زمین بود، خودش می گوید «گمان نمی کردم زنده بمانم و ثبت جهانی الموت را ببینم» او باور دارد در این راه ۲۵ ساله «چوبک تنها نبود» و گروهی از دانشمندان کنار هم تلاش کردند تا الموت ثبت جهانی شود. سرپرست پرونده ثبت جهانی قلعه های الموت در گفتگو با خبرآنلاین در رابطه با خاصیت های قلعه الموت که سبب ساز ثبت جهانی آن شد توضیحاتی ارائه می کند.
متن کامل گفتگو در ادامه آمده است.
*تصاویری که از شما هنگام اعلام ثبت جهانی قلعه الموت انتشار یافت، خیلی مورد توجه قرار گرفت؛ از حس و حال آن لحظه برایمان بگویید؟
آن لحظه هیجان و استرس داشتم و این که شاید باورم نمی شد زنده بمانم و ثبت جهانی الموت را ببینم، وقتی این صورت گرفت واقعا شادمانی و شادمانی بزرگی برایم بود.
*ویدیو لحظه شادمانی شما میان مردم ایران خیلی با استقبال همراه شد و کلی در فضای مجازی دست به دست شد، مردم واقعاً خوشحال شدند.
از محبت مردم ممنونم، اما واقعا دوست ندارم این اتفاق به اسم من مصادره شود. این موفقیت حاصل کار یک گروه خیلی بزرگ بود؛ از مسؤلان وزارت خانه، سازمان، مدیران استان، همکاران من در پایگاه، مردم خوب الموت و همه کسانیکه در این راه همراه بودند. باور کنید یک فرد به تنهایی نمی تواند هیچ کاری انجام دهد؛ بدون همکاری و بدون یاری دیگران چنین موفقیتی ممکن نبود.
*شما بمحض بازگشت، باردیگر راهی قلعه شدید و حتی مجالی برای استراحت نداشتید. این انگیزه مضاعف از کجا می آید؟
ببینید، تازه کار ما آغاز شده است. کلی کار باید انجام بدهیم. اگر تا روز گذشته فقط در حد امکانات خودمان کار می کردیم، از امروز باید پاسخگوی جهان باشیم. ما یک برنامه ۱۰ ساله داریم که الان باید گزارش دو سال نخست آنرا در رابطه با کارهایی که انجام شده، ارایه نماییم. بنابراین الان باید هرچه سریعتر بروم، چون تا امروز درگیر همین پرونده و آماده شدن برای این سفر بودیم. حالا که برگشته ام، باید سریعاً بدنبال ادامه کارها باشم. واقعیت اینست که کار تمام نشده؛ تازه آغاز شده است. حالا هم سرعت کارها بیشتر شده و هم مسئولیت ما خیلی سنگین تر است. از حالا به بعد منتظر عنایات، اعتبارات و توجهات بیشتری هستیم که ان شاءالله محقق شود.
*این پرونده از چه زمانی شروع شد و روند ثبت جهانی آن چه طور پیش رفت؟
شروع این پرونده به حدود ۲۵ سال پیش برمی گردد. از همان زمانی که فعالیت مان را در پایگاه شروع کردیم، با این نگاه پیش رفتیم که روزی بتوانیم این مجموعه را ثبت جهانی نماییم. البته روند خیلی طولانی بود تا این که پس از چند سال کاوش، توانستیم چهره ای از الموت را به دنیا نشان بدهیم. پس از آن پرونده وارد لیست موقت شد و در نهایت این اثر با همکاری خیلی از عزیزان و کمک هایی که داشتند ثبت جهانی شد، ما فراز و نشیب های زیادی را پشت سر گذاشتیم، اما خوشبختانه با همکاری همه عزیزان از سطح وزارت خانه گرفته تا استان این اتفاق رقم خورد، خواهش می کنم این را بنویسید که چوبک تنها نبود، چوبک به تنهایی الموت را ثبت جهانی نکرد؛ یک چوبک بود و یک گروهی از دانشمندان که در این راه حضور داشتند تا این موفقیت به دست آمد.
*مجموعه قلعه های الموت چه خاصیت هایی داشت که توانست در یونسکو به ثبت جهانی برسد؟
این یک مجموعه یکپارچه است؛ یعنی یک مفهوم تعریف شده دارد و عناصر آن به هم متصل و در پیوند با یکدیگر هستند و نمی شود یکی از عناصر آنرا جدا کرد. این مجموعه در بستر طبیعی کوه های البرز قرار گرفته و قلعه ها بر مبنای موقعیت جغرافیایی خود، یکدیگر را پشتیبانی و حفاظت می کردند. قلعه اصلی، یعنی قلعه الموت، مرکز فرمانروایی بوده است. قلعه مهم دیگر، قلعه لمبسر، بزرگ ترین قلعه منطقه و در الموت غربی قرار دارد و محل استقرار نایب الحکومه و جانشینان حاکمان اسماعیلی بوده است. بعد از آن، قلعه نویزرشاه قرار دارد که احیانا همان «میمون دژ» است.
این قلعه، مرتفع ترین قلعه مجموعه است که ارتفاعی بیشتر از دو هزارو هشتصد متر از سطح دریا دارد و هنوز هم غیرقابل تسخیر است. قلعه شمس کلایه نیز با داشتن هفت غار، یک منطقه راهبردی محسوب می شده و احیانا محل استقرار نظامیان و انبار مهمات و اسلحه بوده است. قلعه شیرکوه در راه طالقان، قلعه ایلان در راه مازندران و قلعه قسطین لار نیز دروازه جنوبی و غربی منتهی به قزوین را کنترل می کرده اند.
ویژگی مهم این مجموعه، همین یکپارچگی آن است؛ این که همه این قلعه ها یک داستان مشترک دارند، در حوزه حفاظت، نگهبانی و دفاع، همدیگر را پوشش می دادند و مکمل یکدیگر بودند. همین ویژگی، یکی از نقاط قوت پرونده ثبت جهانی بود. نکته مهم دیگری که یونسکو بر آن تاکید کرد، وجود پایگاهی فعال برای این مجموعه است؛ پایگاهی که به شکل مستمر آثار را کاوش، پژوهش، حفاظت، مرمت، پایش و برای حضور گردشگران آماده سازی می کند.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب