میراث ناملموس و صادرات خدمات ۲ مسیر تازه گردشگری
سفرگو: کنشگران گردشگری در نشست مانوین تاکس، از ظرفیت مراسم ها، مهارت های بومی، تولید محتوای تخصصی و خدمات قابل عرضه به بازارهای خارجی برای توسعه کسب وکارهای گردشگری سخن گفتند.
خبرگزاری مهر، گروه استان ها، کوروش دیباج: گردشگری در شرایطی که محدودیت های زیرساختی، نااطمینانی های اقتصادی، دشواری های حمل و نقل و تغییر الگوهای سفر، فعالیت کسب وکارهای این حوزه را با چالش مواجه کرده است، بیشتر از گذشته به تعریف مجدد شیوه های خلق ارزش نیاز دارد. در چنین شرایطی، اتکا به الگوهای سنتی جذب توریست به تنهایی پاسخگوی نیازهای این صنعت نیست و توسعه محصولات خلاق، سودجستن از ظرفیتهای دیجیتال، شناخت دقیق بازار و طراحی تجربه های متمایز می تواند مسیرهای جدیدی برای تداوم فعالیت و درآمد زایی ایجاد نماید.
از سوی دیگر، گردشگری تنها به ورود توریستهای خارجی یا معرفی جاذبه های شناخته شده محدود نمی شود؛ تولید محتوای معتبر، بازآفرینی ظرفیتهای میراث ناملموس، طراحی رویدادهای کوچک مقیاس، توسعه بازار داخلی و صادرات خدمات تخصصی نیز می توانند در شبکه ارزش این صنعت نقش آفرین باشند. تحقق این ظرفیت ها، علاوه بر شناخت نیازهای حقیقی مخاطبان، به توانایی کسب وکارها در آزمودن ایده ها، انطباق با تغییرات بازار و تبدیل دانش، مهارت و داشته های فرهنگی به محصولات قابل عرضه وابسته است.
در این میان، بررسی نسبت میان فرصت ها و تهدیدهای گردشگری از منظر کسب وکارهای نوآور، رسانه های تخصصی و تجربه کنشگران این صنعت، می تواند ابعاد متفاوتی از طریق های توسعه این حوزه را آشکار کند. نشست مانوین تاکس با عنوان «گردشگری؛ فرصت و تهدیدها»، به همت معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان ریاست جمهوری و در حاشیه برگزاری رویداد ملی صنایع خلاق مانوین در اصفهان برگزار گردید. در این جلسه، کنشگران حوزه گردشگری، با مدیریت پنل هدیه مولایی، راهنمای گردشگری، جهانگرد و فعال حوزه گردشگری، به بررسی ظرفیتهای تازه این صنعت، نقش روایتگری، لزوم شناخت بازار و امکان درآمد زایی از خدمات خلاق پرداختند.
کسب وکارهای گردشگری به جای واسطه گری، بر تولید محصول تمرکز کنند
مهسا مطهر، راهنما و فعال حوزه گردشگری، ضمن اشاره به موقعیت های موجود برای ورود نیروهای تازه به این صنعت اظهار نمود: قسمتی از موقعیت های گردشگری از دل تهدیدهای موجود شکل می گیرد. محدودیت های زیرساختی و دشواری دسترسی جغرافیایی به ایران همچون چالش هایی است که میتوان در کنار آن، راهکارهای جدیدی مانند عرضه مجازی تجربه های گردشگری و توسعه پلت فرم های محتوایی را دنبال کرد.
وی ضمن اشاره به تجربه ایجاد کسب وکارهای دیجیتال در دوران کرونا اضافه کرد: در آن دوره، پلت فرم هایی در نقاط مختلف جهان ایجاد شدند که امکان مشارکت مجازی در کارها و تجربه های متعدد را فراهم می کردند. چنین الگوهایی می توانند در گردشگری نیز زمینه ساز ایجاد خدمات تازه باشند و قسمتی از محدودیت های دسترسی را کاهش دهند.
این فعال حوزه گردشگری با تاکید بر لزوم تغییر نگاه سنتی به بازار گردشگری بیان نمود: صنعت گردشگری همچنان به نیروهایی نیاز دارد که با نگاههای نوین وارد این حوزه شوند. برای اشخاصی که قصد فعالیت در این صنعت را دارند، بخصوص آنهایی که از مسیرهای حرفه ای و تخصصی وارد بازار می شوند، موقعیت های قابل توجهی در عرصه منابع انسانی وجود دارد.
مطهر ضمن اشاره به ظرفیتهای تولید محتوای گردشگری افزود: در این زمینه با کمبود محتوای تخصصی مواجه هستیم، اما درآمد زایی از تولید محتوا مساله ای جداگانه است و به شناخت مدل کسب وکار نیاز دارد. تجربه فعالیت در دو استارتاپ محتوایی نشان میدهد که درآمد زایی از این حوزه آسان نیست، اما همچنان میتوان برای تولید محتوای گردشگری ایران مدلهای اقتصادی قابل اتکایی طراحی کرد.
وی ضمن اشاره به ظرفیت بازار داخلی گردشگری اظهار نمود: با وجود آمارهای مختلف در رابطه با ورود توریستهای خارجی، باید بررسی کرد که این ورود تا چه اندازه در شبکه ارزش خدمات گردشگری منعکس شده است. وجود ظرفیتهای خالی در محل اقامت ها و بخش حمل و نقل، در کنار محدودیت های اقتصادی توریستهای داخلی، لزوم طراحی محصولات متناسب با توان پرداخت مردم را برجسته می کند.
این راهنمای گردشگری اضافه کرد: برگزاری رویدادهای کوتاه مدت، کم هزینه و تجربه محور می تواند یکی از طریق های فعال سازی ظرفیتهای موجود باشد. همینطور در رابطه با گردشگری نسل زد، هنوز شناخت کافی از ترجیحات و شیوه تصمیم گیری این گروه وجود ندارد؛ در صورتیکه طراحی محصولات متناسب با علایق نسل های جدید می تواند زمینه فعالیت کسب وکارهای تازه را فراهم آورد.
مطهر با تاکید بر لزوم توجه به مقیاس و کاربردپذیری صنایع دستی اظهار داشت: خیلی از توریستهای داخلی، به علل اقتصادی یا تفاوت سلیقه، امکان خرید محصولات بزرگ و گرانقیمت صنایع دستی را ندارند. در مقابل، میتوان محصولات کوچک تر و کاربردی را متناسب با نیاز گردشگران طراحی کرد و حتی مراحل ساخت آنها را به قسمتی از تجربه سفر تبدیل کرد.
وی ضمن اشاره به مفهوم اقتصاد تجربه اشاره کرد: باید فراتر از فروش یک محصول به طراحی تجربه فکر کرد. مشاهده پروسه تولید، مشارکت در قسمتی از آن و آشنایی با مهارت های محلی می تواند برای توریست پرارزش باشد. برای این منظور، لازم نیست هر تجربه الزاماً به تولید فرش، قلمکار یا محصولی پیچیده منتهی شود؛ گاهی یک فعالیت هیجان انگیز که امکان تجربه ای تازه و همراه بردن یادگاری را فراهم آورد، برای مخاطب جذاب است.
این فعال حوزه گردشگری ضمن اشاره به ظرفیت خوراک، آئین ها و رویدادهای فرهنگی بیان نمود: میتوان از تجربه های در رابطه با غذا، مراسم محلی و رویدادهای فرهنگی برای طراحی محصولات متنوع استفاده کرد؛ از تجربه های سرگرم کننده و کوتاه مدت تا برنامه هایی با محتوای عمیق تر. در طراحی این محصولات باید هم زمان به ایجاد هیجان و فراهم کردن امکان آرامش توجه داشت.
مطهر با تاکید بر اهمیت تناسب تجربه با انتظارات توریست اظهار نمود: توریست به دنبال تجربه ای متفاوت، اما با این وجود آشنا و قابل اعتماد است. انتظار دارد در کنار مواجهه با فرهنگ و شیوه زندگی متفاوت، خدمات را با استانداردهایی دریافت کند که برایش قابل درک باشد. از این منظر، پیوند میهمان نوازی سنتی با استانداردهای حرفه ای عرضه خدمات اهمیت پیدا می کند.
وی صادرات خدمات را یکی دیگر از زمینه های قابل پیگیری در گردشگری دانست و اضافه کرد: ایران در عرصه آموزش، مشاوره، استانداردسازی و انتقال مهارت های در رابطه با گردشگری ظرفیت هایی دارد که میتوان آنها را در قالب خدمات تخصصی به بازارهای دیگر ارائه کرد. همینطور طراحی بازیهای محیطی و دیجیتال می تواند در توسعه تجربه های گردشگری مورد توجه قرار گیرد.
این راهنما با تاکید بر لزوم یادگیری مستمر برای کنشگران گردشگری اظهار داشت: کنشگران این حوزه باید از تصور برخورداری از تخصص کامل فاصله بگیرند و پروسه یادگیری و ارتقاء مهارت را متوقف نکنند. ماندگاری در بازار به توانایی یادگیری، شناخت تجربه های گذشته و استفاده از مشاوره تخصصی وابسته است.
مطهر در رابطه با طراحی مدلهای کسب وکار نیز اظهار نمود: ایجاد یک وبسایت یا پلت فرم برای دریافت نظر کاربران و کسب درآمد از واسطه گری خدمات، به خودی خود مدل اقتصادی موفقی نیست. چنین طرح هایی به برند شناخته شده، مدل کسب وکار مشخص و شناخت دقیق بازار نیاز دارند. قبل از اجرای ایده های مشابه، باید بررسی کرد که نمونه های پیشین با چه دلایلی موفق یا ناموفق بوده اند.
وی افزود: در وضعیت کنونی بازار گردشگری، بهتر است کسب وکارها به جای تمرکز صرف بر واسطه گری، مالکیت محصول یا خدمت مشخصی را در اختیار داشته باشند. این محصول می تواند دانش و تجربه یک راهنمای گردشگری، خدمات اقامت، خوراک یا هر خدمت دیگری باشد که برای مخاطب ارزش حقیقی بوجود می آورد.
این فعال حوزه گردشگری با تاکید بر لزوم انعطاف پذیری در کسب وکارها اضافه کرد: نباید به ایده اولیه دلبستگی غیرقابل تغییر داشت. کنشگران این حوزه باید آمادگی داشته باشند محصول خویش را برمبنای تقاضا و سلیقه بازار اصلاح کنند و در صورت نیاز، مسیر جدیدی در پیش بگیرند.
مطهر همینطور ارتباطات حرفه ای را یکی از فاکتورهای مؤثر در توسعه کسب وکار دانست و اظهار داشت: شبکه سازی در صنایع مختلف اهمیت دارد، اما منظور از آن رابطه مبتنی بر امتیازخواهی نیست؛ بلکه ارتباط عمیق و حرفه ای میان افراد است که می تواند زمینه همکاری، تبادل تجربه و ایجاد موقعیت های تازه را فراهم آورد.
وی در آخر با تاکید بر اهمیت نگاه انسانی در خدمات گردشگری اظهار نمود: کنشگران این صنعت باید هم به انسان ها و لذت آنها از سفر توجه داشته باشند و هم به کیفیت خدمت رسانی پایبند بمانند. گردشگری حوزه ای است که در آن، همراهی با توریست و علاقه به عرضه خدمت، از عناصر اساسی فعالیت حرفه ای بشمار می رود.
نفیسه حاجاتی، روزنامه نگار و پژوهشگر حوزه گردشگری
دیده شدن مقصد کافی نیست؛ روایت معتبر باید به انتخاب و سفر منتهی شود
نفیسه حاجاتی، روزنامه نگار و پژوهشگر حوزه گردشگری، ضمن اشاره به تفاوت میان دیده شدن یک مقصد و انتخاب آن از جانب توریست اظهار نمود: در فضای رسانه ای امروز، بلاگرها بیشتر از خیلی از روزنامه نگاران تخصصی دیده می شوند، اما دیده شدن لزوماً به معنای موفقیت در معرفی یک مقصد نیست. مسیر مؤثر در گردشگری از دیده شدن شروع می شود، به اعتمادسازی می رسد و در نهایت باید به انتخاب مقصد، تجربه رضایت بخش سفر و تمایل به بازگشت منتهی شود.
وی اضافه کرد: رسانه ای که در عرصه گردشگری فعالیت می کند، باید ظرفیتهای مقصد را بشناسد و بتواند در جایگاه مشاور و روایتگر، اعتماد مخاطب را جلب نماید. معرفی یک مکان صرفا با تصاویر زیبا کافی نیست؛ مخاطب باید بتواند برمبنای اطلاعات معتبر در رابطه با سفر تصمیم بگیرد و به مقصد معرفی شده اعتماد کند.
این روزنامه نگار با تاکید بر لزوم راستی آزمایی اطلاعات گردشگری بیان نمود: یکی از وظایف مهم فعال رسانه ای که به شکل حرفه ای در این زمینه فعالیت می کند، بررسی صحت اطلاعاتی است که میزبان یا منابع محلی در رابطه با مقصد عرضه می کنند. روایت گردشگری نباید تنها بازتاب گفته های میزبان باشد، بلکه باید بر شناخت، بررسی و کشف ظرفیتهای حقیقی مقصد استوار شود.
حاجاتی ضمن اشاره به اهمیت کشف زاویه های کمتر دیده شده در تولید محتوا افزود: تولید محتوای گردشگری به ثبت تصاویر زیبا محدود نمی گردد. راوی باید بتواند خصوصیت هایی را کشف کند که حتی برای میزبان مقصد نیز تازگی داشته باشد. یافتن خط داستانی مناسب و توجه به جزئیاتی که کمتر دیده شده اند، می تواند به ایجاد روایتی متفاوت و اثرگذار کمک نماید.
وی برای توضیح این مورد به تجربه سفر به روستای ایستگاه در خراسان شمالی اشاره نمود و اظهار داشت: ایستگاه قطار، بافت کاهگلی خانه ها و میهمان نوازی مردم، سه ظرفیت متمایز این روستا هستند. معرفی همین خصوصیت ها در کنار تجربه اقامت در خانه های بوم گردی و چشیدن غذاهای محلی می تواند انگیزه ای برای شناخت نزدیک تر این مقصد ایجاد نماید.
این پژوهشگر حوزه گردشگری همینطور به روستای دویدوخ علیا در خراسان شمالی اشاره نمود و اضافه کرد: امکان مشاهده فرش دورو ابریشم در این روستا، خصوصیت خاصی است که می تواند به تنهایی برای مخاطب جذاب باشد. اگر امکان سفر مستقیم به مقصد فراهم نباشد، مشاهده نمونه ای از این فرش در موزه شیروان نیز می تواند قسمتی از مسیر آشنایی با این میراث را شکل دهد.
حاجاتی با تاکید بر لزوم عبور از معرفی صرفا تصویری مقاصد اظهار نمود: روایت مناسب از یک مقصد به معنای زیبا نشان دادن آن نیست؛ روایت باید اطلاعات قابل اعتماد عرضه نماید و زمینه تصمیم گیری آگاهانه را فراهم آورد. در این راه، توجه به میراث ناملموس و طراحی رویداد بر پایه داشته های فرهنگی می تواند به ایجاد تجربه های تازه منجر شود.
وی ضمن اشاره به ظرفیت میراث ناملموس برای توسعه گردشگری اظهار داشت: آئین ها، سنت های شفاهی، لهجه ها، گویش ها، ضرب المثل ها و مهارت های بومی می توانند مبنای طراحی رویدادهای گردشگری قرار گیرند. اگر این رویدادها در مقیاس کوچک، با قابلیت تکرار و امکان رزرو طراحی شوند، می توانند قسمتی از ظرفیتهای فرهنگی را به تجربه هایی قابل عرضه به گردشگران تبدیل کنند.
این روزنامه نگار برای تشریح اهمیت این ظرفیت ها به تجربه حضور در سمرقند اشاره نمود و اضافه کرد: در یکی از برنامه های این شهر، مجموعه ای از لباس های محلی، موسیقی و غذاهای بومی در قالب یک تجربه میهمان نوازی عرضه شد. این نمونه نشان میدهد که ترکیب عناصر فرهنگی و شیوه میزبانی می تواند به خلق تجربه ای متمایز برای بازدیدکنندگان کمک نماید.
حاجاتی همینطور ضمن اشاره به مفهوم مجاورت در روزنامه نگاری و رسانه اظهار نمود: نزدیکی فیزیکی، معنایی و فرهنگی می تواند در جلب توجه مخاطب نقش داشته باشد. مشاهده فرش اصفهان در موزه پرگامون برلین یا دیدن نام اصفهان در ورودی آرامگاه امیرتیمور در سمرقند، برای مخاطبی که پیوند ذهنی و فرهنگی با این شهر دارد، معنایی فراتر از مشاهده یک اثر یا نام جغرافیایی بوجود می آورد.
وی ضمن اشاره به نمونه های میراث ناملموس اصفهان افزود: کشت هندوانه در«چاله سنبک» شهرستان آران و بیدگل همچون ظرفیت هایی است که در لیست میراث ناملموس ثبت شده است. معرفی چنین مهارت ها و سنت هایی می تواند برای مخاطبانی که شناختی از شیوه های زندگی و دانش بومی ندارند، جذاب باشد و انگیزه بازدید از محل ایجاد این تجربه ها را افزایش دهد.
این پژوهشگر گردشگری با تاکید بر اهمیت اطلاع رسانی دقیق در وضعیت دشوار سفر بیان نمود: در وضعیت فعلی، سفر با دو مساله مهم، یعنی وجود اتفاقات پیشبینی ناپذیر و محدود بودن گزینه های سفر در عرصه حمل و نقل و خدمات، مواجه است. اطلاع رسانی دقیق، بموقع و به روز می تواند به مخاطب کمک نماید قبل از سفر، شناخت مناسبی از شرایط مقصد داشته باشد.
حاجاتی ضمن اشاره به تجربه سفر به بارسلون اظهار نمود: قبل از ورود به یکی از میدان های شلوغ این شهر، در رابطه با احتمال سرقت و لزوم مراقبت از وسایل پرارزش به بازدیدکنندگان اخطار داده شد. چنین اطلاع رسانی هایی نمونه ای از آگاهی بخشی قبل از سفر است که به توریست امکان می دهد با شناخت بیشتری تصمیم بگیرد و برای شرایط احتمالی آماده باشد.
وی اضافه کرد: رسانه حرفه ای در عرصه گردشگری صرفا وظیفه تبلیغ مقصد یا افزایش تعداد بازدیدکنندگان را بر عهده ندارد. گاهی اطلاع رسانی در رابطه با محدودیت ها و شرایط خاص یک اقامتگاه، همچون قرار داشتن سرویس بهداشتی در خارج از اتاق، به مخاطب کمک می نماید برمبنای نیازها و انتظارات خود تصمیم بگیرد. آگاهی بخشی درست می تواند از ایجاد تجربه نامطلوب و نارضایتی گردشگران جلوگیری نماید.
این روزنامه نگار با تاکید بر لزوم شناخت دقیق مشتریان اظهار نمود: جهت راه اندازی کسب وکار گردشگری، باید علاقه مندی ها و قابلیتهای فعالان، مزیت های رقابتی و نیازهای مخاطبان به درستی شناسایی شود. مفهوم ژاپنی ایکیگای نیز بر یافتن نقطه تلاقی این عوامل تاکید دارد و می تواند در شناخت مسیر مناسب برای فعالیت اقتصادی مورد توجه قرار گیرد.
حاجاتی با تفکیک نیازهای سفر از تقاضای گردشگری اظهار داشت: حتی در شرایطی که گردشگری با محدودیت مواجه می شود، احتیاج به سفر به صورت کامل از بین نمی رود. اشخاصی که برای دیدار خانواده یا انجام امور ضروری به شهرهای دیگر می روند، همچنان به حمل و نقل نیاز دارند؛ هرچند ممکنست از خدمات اقامتی یا برخی دیگر از خدمات گردشگری استفاده نکنند.
وی در آخر تاکید کرد: کسب وکارهای نوپای گردشگری برای فعالیت مؤثر باید شرایط حقیقی بازار و نیازهای جامعه را بشناسند. طراحی برنامه های بلند مدت و محصولات گسترده اهمیت دارد، اما عملیاتی شدن این برنامه ها مستلزم توجه به تقاضای موجود و شرایطی است که مشتریان در زمان حاضر با آن مواجهند.
عرفان فکری، مشاور توسعه کسب وکار و بازاریابی گردشگری
صادرات خدمات گردشگری می تواند محدودیت های بازار داخلی را به فرصت تبدیل کند
عرفان فکری، مشاور توسعه کسب وکار و بازاریابی گردشگری، ضمن اشاره به لزوم سنجش تقاضای حقیقی قبل از سرمایه گذاری در ایده های نو اظهار نمود: قبل از آن که برای یک ایده یا استارتاپ سرمایه گذاری سنگین صورت گیرد، باید مشخص شود که آیا مردم واقعا حاضرند برای محصول یا خدمت مورد نظر هزینه کنند یا خیر.
وی اضافه کرد: یکی از شیوه های ارزیابی ایده، عرضه نمونه اولیه محصول در مقیاسی کوچک است. در ادبیات استارتاپی، این تکنیک با عنوان حداقل محصول پذیرفتنی یا MVP شناخته می شود. در این رویکرد، ابتدا نمونه ای محدود از محصول عرضه می شود و در صورت دریافت بازخورد مناسب از بازار، توسعه آن ادامه پیدا می کند.
این مشاور توسعه کسب وکار ضمن اشاره به امکان درآمد زایی از تولید محتوا بیان نمود: هر ایده، محتوا یا فعالیتی که توجه گروهی از مخاطبان را جلب می کند، می تواند از راه شناسایی کسب وکارهای مرتبط به درآمد برسد. برای این منظور باید بررسی کرد مخاطبان جذب شده، با چه گروه هایی از مشتریان یا کسب وکارها هم پوشانی دارند و چه شرکت هایی برای دسترسی به این مخاطبان حاضر به سرمایه گذاری هستند.
فکری افزود: به عنوان نمونه، مخاطبان مشتاق سفر ممکنست به تجربه های در رابطه با خوراک نیز علاقه داشته باشند. در چنین شرایطی، یک تولیدکننده محتوا می تواند کسب وکارهای در رابطه با این حوزه را شناسایی کند و از راه همکاری تبلیغاتی یا حمایت مالی، برای محتوای خود درآمد ایجاد نماید. این تکنیک یکی از مدلهای قابل استفاده برای درآمد زایی از ایده ها و تولید محتوا است.
وی ضمن اشاره به ظرفیت صادرات خدمات در وضعیت اقتصادی کنونی اظهار نمود: افزایش قیمت ارز برای خیلی از کنشگران اقتصادی بعنوان تهدید تلقی می شود، اما در همین شرایط میتوان فرصت هایی برای عرضه خدمات به بازارهای خارجی پیدا کرد. برخی خدمات تخصصی، همچون عکاسی و فیلم برداری، در صورتیکه برای بازار مناسب طراحی و عرضه شوند، امکان درآمد زایی قابل توجهی دارند.
این مشاور توسعه کسب وکار ضمن اشاره به تجربه فعالیت حرفه ای در برزیل اظهار داشت: در سال ۱۳۹۷، به مدت سه ماه در برزیل حضور داشتم و با استفاده از موبایل برای ۲۸ هتل پنج ستاره تیزر تبلیغاتی ساختم. مجموع درآمد حاصل از این پروژه ها ۵۰ هزار دلار بود که هزینه سفر را نیز پوشش می داد.
فکری اضافه کرد: این تجربه نشان میدهد مهارت هایی که در داخل کشور قابل عرضه هستند، در صورت شناسایی بازار هدف و عرضه متناسب با نیاز مشتری خارجی، می توانند به منبع درآمد ارزی تبدیل شوند. در این راه، ابزارهای دیجیتال و موبایل نیز می توانند امکان عرضه برخی خدمات حرفه ای را فراهم آورند.
وی ضمن اشاره به تنوع اقلیمی ایران اظهار نمود: چهار فصل بودن کشور ظرفیت قابل توجهی برای تولید محتوای تبلیغاتی و عرضه خدمات به بازارهای خارجی بوجود می آورد. برای مثال، میتوان محصولات شرکت های کشورهای عربی را در مناطق سرسبز ایران معرفی کرد؛ همانطور که تولید محتوا در مناطق کویری نیز می تواند برای کسب وکارهایی از کشورهایی که چنین چشم اندازی ندارند، جذاب باشد.
این فعال حوزه بازاریابی گردشگری با تاکید بر لزوم یافتن راهکار در وضعیت دشوار اظهار داشت: در وضعیت فعلی، قسمتی از افراد با مشاهده مشکلات اقتصادی و زیرساختی به این نتیجه می رسند که امکان فعالیت وجود ندارد، اما گروهی دیگر به دنبال راه هایی برای ادامه کار هستند. با وجود محدودیت هایی که در اختیار کنشگران این صنعت نیست، همچنان میتوان زمینه هایی برای فعالیت و درآمد زایی پیدا کرد.
فکری ضمن اشاره به تجربه آغاز فعالیت حرفه ای خود در عرصه جهانگردی اظهار نمود: حدود ۲۲ سال پیش، زمانی که فعالیت حرفه ای در حوزه جهانگردی را آغاز کردم، خیلی از افراد تصور می کردند نمی توان از این حوزه درآمد کسب نمود. در آن زمان، ایده های مختلفی را برای درآمد زایی از سفر و گردشگری ثبت می کردم تا به جای متوقف شدن در مقابل مخالفت ها، راه های جدیدی برای فعالیت پیدا کنم.
وی اضافه کرد: خلاقیت فردی در کنار مشاوره و آموزش می تواند به شناسایی مسیرهای تازه کمک نماید. استفاده از تجربه اشخاصی که در این زمینه فعالیت نموده اند، امکان شناخت نمونه های موفق و ایده هایی را فراهم می آورد که شاید در نگاه نخست چندان آشکار نباشند.
این مشاور توسعه کسب وکار با تاکید بر اهمیت برندسازی شخصی اظهار داشت: کنشگران گردشگری و صنایع خلاق باید برای ساختن برند خود وقت بگذارند. برند شخصی صرفا به معنای داشتن تعداد زیادی دنبال کننده در رسانه های اجتماعی نیست، بلکه به اعتماد مخاطبان، ارتباط حرفه ای با افراد اثرگذار و شناخته شدن در یک حوزه تخصصی وابسته است.
فکری افزود: اگر فردی طی سال ها بتواند اعتماد دیگران را جلب نماید و ارتباطات حرفه ای پایداری بسازد، این سرمایه اجتماعی می تواند در کارهای اقتصادی دیگر نیز به کار گرفته شود. برای مثال، فردی که در عرصه گردشگری برند شخصی معتبری بوجود آورده است، در صورت ورود به کسب وکار دیگری نیز می تواند از اعتماد شکل گرفته میان مخاطبان و همکاران خود بهره ببرد.
وی در آخر تاکید کرد: در توسعه کسب وکارهای گردشگری مبتنی بر صنایع خلاق، باید هم زمان به شناخت تقاضا، آزمودن ایده ها، شناسایی بازارهای هدف، صادرات خدمات و ساختن برند شخصی توجه داشت. وجود محدودیت ها به معنای از بین رفتن همه فرصت ها نیست و شناسایی نیازهای حقیقی بازار می تواند زمینه ایجاد کارهای اقتصادی تازه را فراهم آورد.
گردشگری خلاق؛ پیوند تجربه، روایتگری و بازار
مجموع دیدگاه های عنوان شده در نشست گردشگری؛ فرصت و تهدیدها بر نقش شناخت بازار، تولید محصول متناسب با نیاز مخاطب، روایتگری معتبر و بهره برداری اقتصادی از ظرفیتهای فرهنگی در توسعه این صنعت تاکید داشت. در این چارچوب، توسعه گردشگری تنها به معرفی جاذبه ها محدود نمی گردد، بلکه طراحی تجربه های قابل عرضه، اطلاع رسانی دقیق، استفاده از ابزارهای دیجیتال، توسعه مهارت های تخصصی و شناسایی بازارهای داخلی و خارجی نیز در آن اهمیت دارد.
در کنار این ظرفیت ها، توجه به حقیقت های اقتصادی، محدودیت های زیرساختی و لزوم انطباق با تقاضای بازار، از مطالبی بود که سخنرانان نشست بر آن تاکید کردند. از نگاه آنان، تبدیل ظرفیتهای فرهنگی و انسانی به محصولات و خدمات قابل عرضه، مستلزم یادگیری مستمر، آزمودن ایده ها و ایجاد ارتباط حرفه ای میان کنشگران این حوزه است؛ مسیری که می تواند زمینه های جدیدی برای فعالیت کسب وکارهای گردشگری و صنایع خلاق فراهم آورد.
به طور خلاصه، نشست مانوین تاکس با عنوان گردشگری؛ فرصت و تهدیدها، به همت معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان ریاست جمهوری و در حاشیه برگزاری رویداد ملی صنایع خلاق مانوین در اصفهان برپا شد. نفیسه حاجاتی، روزنامه نگار و پژوهشگر حوزه گردشگری نفیسه حاجاتی، روزنامه نگار و پژوهشگر حوزه گردشگری، ضمن اشاره به تفاوت میان دیده شدن یک مقصد و انتخاب آن از طرف گردشگر اظهار داشت: در فضای رسانه ای امروز، بلاگرها بیش از بسیاری از روزنامه نگاران تخصصی دیده می شوند، اما دیده شدن لزوماً به مفهوم موفقیت در معرفی یک مقصد نیست. مشاهده فرش اصفهان در موزه پرگامون برلین یا دیدن نام اصفهان در ورودی آرامگاه امیرتیمور در سمرقند، برای مخاطبی که پیوند ذهنی و فرهنگی با این شهر دارد، معنایی فراتر از مشاهده یک اثر یا نام جغرافیایی بوجود می آورد.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب